Onder de titel DNA-TRIX, geeft de webredactie van Pro Republica op de pagina "archief" haar mening over de onthullingen door M. van der Linden over ‘nog’ een buitenechtelijk kind van wijlen prins Bernhard.

PR maakt van de gelegenheid gebruik de mogelijkheid dat Wilhelmina geen kind van Willem III zou zijn weer eens op te rakelen. Dat is uiteraard hun goed recht, ware het niet dat de webredactie van PR meent NRG/republikeinen.nl hierbij te moeten betrekken door te schrijven:

“Wij als Pro Republica houden ons buiten deze wonderbaarlijke geboorte en nog meer buiten de wonderbaarlijke conceptie, die van meet af aan de gemoederen tot op de dag van heden beroerd heeft. Onze collegae van het Nieuw Republikeins Genootschap interesseren zich wellicht nog meer dan wij in de onbevlekte ontvangenis van Onze Lieve Vrouwe Emma. Met recht beweren zij dat wanneer Willem III niet de vader van Wilhelmientje is, ook haar hele progenituur geen normaal bloed door haar aderen kan vloeien en dus binnen de kortst mogelijke tijd als ongrondwettig persoon van de troon verwijderd moet worden”.

De redactie van republikeinen.nl distantieert zich met klem van deze opmerking van de zijde van Pro Republica. Wij menen dat de onloochenbare voordelen van de republikeinse regeringsvorm hun waarden en motieven niet hoeven te ontlenen aan de al dan niet geschiktheid tot voortplanting van de voorouders van het staatshoofd . Bovendien: ook wanneer DNA-onderzoek zou uitwijzen dat Willem III niet de biologische vader van Wilhelmina is heeft dit geen enkele consequentie voor de positie van de huidige vorstin. Immers, Willem III heeft Wilhelmina erkend als ‘geboren uit zijn huwelijk met Emma’ en haar daarmee gewettigd als troonopvolger. Einde verhaal.

Wij, NRG/republikeinen.nl, willen de republiek. Maar wij willen dat doel wel op democratische en vooral waardige manier bereiken. Argumenten vòòr de republiek zijn ruim voorhanden, ranzige veronderstellingen hebben wij niet nodig.

Leo Verhoef

Onder de kop Koning Bernhard de Eerste staat in HP/De Tijd van deze week (24) een artikel over de reële mogelijkheid dat onze goede prins in 1945, met steun van de Orde Dienst en de Binnenlandse Strijdkrachten, staatshoofd van een autoritair geregeerd Nederland had kunnen worden.

Al jaren kijk ik met bijzonder veel plezier naar de hoofddekselschouw die mij op Prinsjesdag wordt aangeboden door de vrouwelijke leden van de Staten-Generaal. Het is een intrigerend gezicht. Een aantal beslist zelfstandige en mondige dames doet één dag per jaar iets waar ze de rest van het jaar niet over peinzen. Ze dragen een hoofddeksel, variërend van het strooien kapje zoals wijlen mijn grootmoeder die had, tot een buitenmodel droogkap of een creatie die doet denken aan een kapseizend vliegdekschip. Vermoedelijk is hier sprake van een vorm van dwang want het is nauwelijks denkbaar dat deze dames vrijwillig een gedrag vertonen dat zo afwijkt van hun normale leven. Nu is de vraag van wie deze dwang uitgaat.
Het is natuurlijk mogelijk dat de voorzitter van de Verenigde Vergadering van de Staten-Generaal heeft bepaald, dat vrouwen zonder hoed er niet inkomen. Bijkomende vraag is dan of er minimum afmetingen zijn voorgeschreven. Het is ook denkbaar dat dames zonder hoed of een te kleine hoed wel binnen mogen komen maar dan op een strafbankje achter in de zaal moeten zitten. Al dat soort regels is mogelijk want de Staten-Generaal bepaald zelf de orde in de vergadering.
Een andere mogelijkheid is dat het voorschriften van het Hof zijn waar de leden van de Tweede en Eerste Kamer zich maar naar te schikken hebben. Ook dan komt de vraag naar voren of je toch binnen mag komen zonder hoofddeksel of dat je dan wordt weggejaagd door de Hofdames.
Weer een andere mogelijkheid is dat het helemaal geen regel van het Hof is maar dat de damesleden van de Staten-Generaal door iemand is ingefluisterd dat het dragen van een hoofddeksel gebeurt uit respect voor de Koningin, want die zit zelf graag onder een dopje van vorstelijke afmetingen. Mocht dit het geval zijn dan is het een uiterst efficiënte manier van druk uitoefenen om iets gedaan te krijgen dat volstrekt niet meer van deze tijd is.
De vertoning van de hoedjes is in alle nuchterheid beschouwd natuurlijk lachwekkend. Mocht het toch een initiatief van de vrouwelijke leden van de Staten-Generaal zelf zijn, dan is dit zorgwekkend, want de realiteitszin is dan ver te zoeken.
Is er sprake van een vorm van dwang dan is het deerniswekkend voor de dragers die de kracht niet hebben daar onder uit te komen.
Ik zou graag willen weten hoe het nu eigenlijk zit.

Drs. J.A.J.Johannisse
Amstelveen